MATUTÌNE 
A re quattemèzza re matìna 
mammanònna me tuzzulèva
pe ggì a matutìne.
E ije che me scéva a córche miézze vestùte,
ère prónde róppe manghe nu menùte.
Stràdere cu la néve ammundunèta,
tutta la nòtte nunn'avéva mìca lendète.
Cu la chèpa sótt'a lu sciàlle re nònna,
ascennévene chiène chiène pe na trasónna.
Ata ggènde s'èra alzèta abbònpriéste,
gènde re féde, gènde re còre,
ca róppe matutìne, avéva scì fòre.
Nuje cammenàvene acchiè acchiène,
fin'acché nunn'accummenzàvene a sunè re cambène,
tanne lu còre n'arrevèva ngànna
e la vista re la chiésa era cumma na manna.
"Tu scendi dalle stelle, o Re del cielo"
e lu còre mije era arrevète ngiéle.
Cu tùtte re llùce appiccète, 
Sand'Àngele era na bellézza
e ije ca stringéve la mène re nònna
pe la cundandézza.
Mô matutìne me lu porte
nda lu còre,
só passète tand'anne
e me l'arrecòrde angòra.

Dicembre 2016