Artemisium News
06/05/2011
" LU ' NGAPPASORGE " 2° PARTE PUNTATA N.2 DI MARIO DE CAPRARIS
di Mario De Capraris

“LU 'NGAPPASORGE” 2a Parte – Puntata n. 2 

PASQUALE Sai, Filomè, stanotte nunn'agge rurmute... 

FILOMENA Oh no, mo' accummienze n'alda volda: re ggàttera sopa a li tìttele... 

PASQUALE No. Vuleva rice che stanotte nunn'agge rurmute pecchè so' stète ije che nunn'agge velute rorme. Sentivo che era un peccato dormire e non cogliere i momenti suggestivi della notte. Na hatta scamèva talmente appassiunèta…… Tu che rurmive, la hatta che scamèva ogne tande, l'albere che frusciavene, lu silenzje…… me sembrèva re stè nda nu villagge……… Me so' affaccète fore re la porte: che aria che stèva. St'aria nostra tène nu sapore re albere, che sacce, re quercia, re olmo, nun zacce manghe ije re che cosa. 

FILOMENA Stammatina te si' miste a fè lu poeta? 

PASQUALE Rice che nda stu paese sime tutte nu poche poete. No, è che vèche apprezzanne cose re lu paese che prima nu re cconziderèva nemmene. Poche fa che è purtète ru ppène ra lu furne, beh, nun me riuscèva a saziè ra lu profume. Accussì lu sughe. In questo paese già gli odori sono qualcosa di straordinario. Se putesse cambè sule re profume. 

FILOMENA Menu mèle. Accume recive ammalamende prima… Vuje esse mesurète la pressione?

(prende lo strumento, mette la fascia, preme la pompetta. Il marito fa segno che vuole dire qualcosa)

E va bè. Dai, dille. Viste che ci tiene tande…… 

PASQUALE Aggia strènge lu pugne? 

FILOMENA (ride) Ah ah ah. Beh, la pressione è cume a sèmbe. (ripone lo strumento) Mamma t’ha mmannète li pepecierre. R’ha arrestute erra. 

PASQUALE Vire nu poche, che penziere che ha  tenute quera femmena. Chire pepecierre me fanne venì n’acquoline… Me re mangiasse pe’ culazione… a lu poste re lu cafè. A mammeta la voglie proprje bene. (pausa) Nun veche l’ora re sci a la chiazza, a lu circule, re verè li cumbagne. (pausa) Filomè…… quanne so’ turnète…… eh, menu mèle che m’è apierte… 

FILOMENA Nun t’aveva aprì? 

PASQUALE Teneva paura che nun m’aprive…… 

FILOMENA Ma che dici? Vèje a penzè certe cose…… 

PASQUALE Tu nun zèje, a Ttorine, quere che agge passète. 

FILOMENA Eh, quere che agge passète…… E che, si stète mmiezze a lu deserte? 

PASQUALE La matina che arrevamme, sime sciute a la chèsa re la sore re Andumietta, ma a lu campanierre nun respunnèva nisciune. Aspetta e aspetta, mo vène, mo’ vène... è arrevète miezzejuorne, è passète lu pomerigge, s’è fatte notte, e nuje stèmme angòra aspettanne. Allora ne sime sciute a fè nu panine, che nun mangiamme ra la sera prima. Amme ritte: “Giusto un boccone. Se no è un peccato, avrà preparato. Quanne se retìre, mangème”. La sera a le undici, rope na jurnèta passèta ‘mmiezze a la strèta, arriva la sore e dice che fine a quell’ora aveva lavorato. Trasime e recime: “Mè, mo  mangème”. Macché vuje mangè. Nunn’avèva preparète niende e lu frigorifere era vacande. Stèva giuste nu poche re chèse. Allora amme ritte: “Crèje mangème. Vuol dire che ne le scème a corche cu la fèma.” E sarrija stète pure niende. Nuje ne penzamme che quera era la cucina e po’, aperta la porta che se vereva, stèvene re stanze pe dorme. Ma quale stanze pe dorme? Quera era la porta re lu ripostiglie. Camere nun ce ne stèvene. La sore rurmèva rinda a la cucina cu na reta pieghevole. 

FILOMENA Ma come? Rice che tenèva nu sorte re casacchione? Quiste era tutte? Na cucina e nu ripostiglie? 

PASQUALE “E mo cum’amma fè?” recietti ije “Andò scème a dorme? È tarde pe n’alberghe.” La sore ricije che l’uneche poste era la candina. 

FILOMENA La candina? E cum’è? Rice che ve rèva lu liette suje pe dorme, e po’ adderettura ve mmanna nda la candina? 

PASQUALE E avissa avuta verè che candina. Chiena re cùmele re munnezza. Nda nu pezzecuorne stèvene abbandunète pure li cupertune re re rrote. Però ce stèvene doje brandine. E amme ritte: “Me, pe stanotte”. E ne sime miste cu l’intenzione re rorme. Macché vuje rorme. A parte lu fridde, la tubazione vecina a l’arecchia, che sendèva tèle e quèle scorre l’acqua... ma... li chène mmiezze a la strèda, lu tram che ogne tande passèva e sferraglièva. I nun sacce rrà cume fanne a dorme. Ah, nu mumende, li surge! 

FILOMENA Li surge? Cu tutte lu ngappasorge? 

PASQUALE Eh, tu scherze. Se sendévene tande re chire surge.   Anze, nunn'erene manghe surge. Erene corchie. Facévene rumore, currévene, saltavene. Agge viste na corchia hrossa quande a nu hattarierre. Andunietta teneva paura che le rusucàvene li piere. La notte stessa erra ha ditte che vulèva turnè a Sand’Aheta e nun ze ne vulèva sci cchiù ra lu paese suje. 

FILOMENA Ma come? N’ha fatte r’arecchie fràcede che Torine era la città cchiù bella re lu munne, e po’ nun ze ne vole sci cchiù ra Sand’Aheta? 

PASQUALE E sì. Pecchè quera, chisà che se penzèva. Roppe qualche juorne che sime stète rra,  me recije – testuali parole – che “il Nord lo odiava proprio.”

 FILOMENA Ah, “lo odiava proprio.” Ma guarda. La signora settentrionale che odia il Nord. Vire nu poche... 

PASQUALE Rice che nun suppurtèva la pronuncia settentrionale. Nun suppurtèva li torinesi, “gente fredda” – recèva. È venute une a truè la sore e, cume è trasute, ha ditte: “Cerea neh” e cu la mèna  facèva accussì (muove la mano in senso circolare). Po' quanne se n'è sciute ha fatte n'alda volda: “Cerea neh” sèmbe cu la mèna... N'andepàteche, ma accussì andepàteche.... che se me fosse truète nu chiangone mmène, ne l'avesse terète appriesse. Sime sciute pe la strèta, e a verè tutta quera gente……… Andunietta é rumasta, ca nun canuscèva a nisciune. 

FILOMENA Prima rice ca vuleva stè mmiezze a la gente, a la folla... 

PASQUALE Tenèva na nustalgia re Sand’Aheta... Rice ca tenèva voglia re verè facce canesciute, re resperè l’aria re Sand’Aheta. Pe cunzularla, l’agge ritte: “E’ sule questione re tiembe. Fa’ passè qualche mese e vire ca t’abbitue.” E erra m’ha respuoste: “Allora me vuje verè morta?” 

FILOMENA Stèva sembe a parlè mèle re lu paese suje.... 

PASQUALE Lu fatte era che manghe ije vulèva stè rrà. Nda stu paese sime cume a l’albere: tenime re rradice. Nda chiri poche juorne, Andunietta nun mangèva, nun durmèva, nun parlèva. Sembrèva na morta. La faccia s’era fatta janga janga. M’aveva fatte preoccupè. A nu certe punte agge ritte: “Mo’ ne l’amma sci.” La sore nun vulèva. Ne supplechèva: “Rumanite rumanite”. Ma ru ddecèva cu re mmène accussì (muove le dita) “Rumanite rumanite”... 

FILOMENA Come? 

PASQUALE ...cume a quanne une vole ipnotizzè (muove le dita). “Rumanite rumanite”. Stu fatte a me me faceva talmende nnervusì... Se Andunietta se ne vulèva turnè, pecchè erra cerchèva re trattenerla? Nu ru vverèva ca quera nun ge vulèva stè? Ma po' pe furtuna sime partute. Sèje quanne l’è turnète nu poche re culore nfaccia, a Andunietta? Quanne sime arrevète a Sand’Aheta e ha viste lu marite. Allora se so’ abbrazzète, e erra era cume se fosse turnèta a nasce. 

FILOMENA E lu marite che ha ditte? Le vulèva tagliè angòra la chèpa e li piere? 

PASQUALE Eh, che chèpa e piere? Quire, cume l’ha vista, s’è miste a chiange. Ha ditte: “Menu mèle che si turnèta. Sti quatte juorne me so’ sembrète quatte secule.” 

FILOMENA E l’ha accolta n’alda volda rinde a la chèsa? 

PASQUALE Quire è cundende cume na Pasqua…… E veramende, quanne stèmme a Torine, Andunietta nun faceva alde che penzè a lu marite. “Che stupedaggene che amme fatte – recèva - Ije a marìteme lu voglje bene.” Inzomma………

Facebook Twitter Google+
Autorizzazione del Tribunale di Foggia n.20 del 20 settembre 2006
Direttore Responsabile Samantha Berardino



Periodico di Video Informazione on-line. Direttore Responsabile: Samantha Berardino
Reg.Trib. di Foggia n.20 del 20 settembre 2006. Tutti i diritti sono riservati.
Direzione e Redazione: Via G.Garibaldi, 44 - 71028 Sant'Agata di Puglia (FG) Tel. +39 328 4595122 - +39 345 9555117
La collaborazione a qualsiasi titolo deve intendersi gratuita.
Segnalazioni: redazione@santagatesinelmondo.it

Tutto il materiale presente in questo sito è strettamente riservato - è vietato l'utilizzo dei contenuti del sito senza l'autorizzazione dei gestori. Privacy Policy | Cookie Policy