(26/10/2017) LU TRAPPITE di MaestroCastello
Vèrse la metà re nu nuvèmbre furnévene re còglie r'alìve e lu juórne c'attucchèva a nuje scévene re prima matina  a lu trappìte Barbate. Sendìve l'addóre forte r'alìve rinde a li sacche, ammundunète pe ndèrra chisà ra quanda tiémbe. Nu vicchiariérre cu la cannuccia mmócca se la pippijèva e s'alliscèva li baffe, e na fémmena, aspettanne lu turne, tenéva mènde c'angòra le scangiàvene r'alìve sóje cu quére re l'àte. Cert'uómene, cu la vandèra nnànze, alzàvene li sacche e re svacandàvene rind'a la màcena. Sendive chi ricéva: "Se nunn'era pe la mósca, auànne n'avesse fatte re cchiù" "Lassa fè Ddìje!" respunnéva n'atùne Quànne asséva r'uóglie, sculèva a stizza a stizza; cóme a lu suróre ra la frònde re chi r'avéva zappète quér'alìve. "Benerìca" recévene tutte li crestijène e ognùne caccèva ra la sacca na fèrra re pène pe l'assàgge. Era cóm'a nu battézze,  cu na cróce r'uóglie sóp'a lu cruschele o  cóme a quanne lu prèvete rèje la cummenióne. Nda lu trappìte, cóme  sóp'a l'aldère, lu Patratèrne avéva fatte nu meràcule: lu meràcule re l'uóglie! Stu meràcule ogne ànne se repète, e sèmbe a la stéssa manèra: cóm'era l'usanza re na vóta. (giovanni 25/10/2017)