(30/04/2011) " LU 'NGAPPASORGE " 2° PARTE PUNTATA N.1 DI MARIO DE CAPRARIS di Mario De Capraris | ||
![]() | ||
“LU 'NGAPPASORGE” 2a Parte – Puntata n. 1 Pasquale e Antonietta, da Torino, dopo pochi giorni sono tornati di nuovo a Sant'Agata. Hanno rinunciato al loro proposito di vivere insieme al Nord. In questa scena sono Pasquale e il nipote Luigi. NIPOTE LUIGI Papà t'aspettèva, iere sera... PASQUALE Eh, era troppe tarde. Tenève nu suonne…… Agge mangète e me so’ giute a corche. NIPOTE LUIGI A cchèsa vulévene sapé che é fatte a Ttorine, che é viste, chi é 'ngundréte. PASQUALE Eh, chi aveva 'ngundré? Nisciune. NIPOTE LUIGI Che è viste? PASQUALE Che vuje che aveva verè? NIPOTE LUIGI Possibbele che nun tiène niende ra raccundè? PASQUALE Eh, raccundè……… Ce stè poche ra raccundè. Pe chire quatte juorne che so’ stète. Quera, la sore re Andunietta ce tenèva a purtarne a qualche parte. Ma ije ne ru deciette: “Nun fèce niende. Andò amma sci cammenanne?” E erra: “Come? Site venute fine a qua e ve vulite stè fecchète in casa?” Ogne tande receva: “Beh, allora volete venìre al Museo e Gine?” I’ penzève: “Mah, chisà chi sarà stu Gine? Forse è n’amiche suje. E po’, pecchè, pe gi’ a lu Museo, amma sci pe fforza nzieme a Gine?” “Volete venire al Museo e Gine? Volete venire al Museo e Gine?” Invece sèje quera che vuleva rice? “Al Museo Egizio”. Ije capive “Al Museo e Gino”. Quera se mangèva re ddesinenze. Cume faciarrà a farse capì ra li torinese? Certe parole... pe' capirla ce vulèva l'inderprete. Ne ru vvulèva proprje rice. NIPOTE LUIGI E po’, site sciute a stu Museo? PASQUALE Sì. Sime sciute. NIPOTE LUIGI E Gino? è venute? PASQUALE Cum'é? È venute.... Allora nunn'é capite. NIPOTE LUIGI E che è viste a lu Museo? PASQUALE Come? NIPOTE LUIGI Che è viste a lu Museo? PASQUALE Agge viste re mummie. NIPOTE LUIGI E cume èrene re mummie? PASQUALE Cume avèvena esse? NIPOTE LUIGI No, diche: che aspetto avèvene. PASQUALE L'aspette re povere crestiène. Se putessere parlè quere mummie. Dope tanda secule angora a tenerle esposte... È cume se a papanonne, quann' è muorte, lu mbagliavene e mo' lu tenemme angora qua, nda la chèsa. La gente nun ne r'aveva rice: “Meh? E che è che lu tenite qua? Quann'è che lu purtète a lu cambesande”. NIPOTE LUIGI E che è viste cchiù? PASQUALE Cume è ritte? NIPOTE LUIGI Ze’ Pasquè, ma tu nun ce siende buone. Avissa sci ra l’otorino. PASQUALE N'ata vota a Ttorine me vuije fè sci? NIPOTE LUIGI No. Che Torino. PASQUALE Mo' r'è ritte che avessa sci a Ttorine. NIPOTE LUIGI No, i' agge ritte re sci ra l'otorine. PASQUALE Ah, mo' agge capite. Tu è ritte che avessa sci ra l'otorine a Ttorine. NIPOTE LUIGI Ze Pasquè, ije agge ritte re sci ra l'otorine, ma no a Ttorine. PASQUALE Eh, se vère che me so' proprje rembambite. NIPOTE LUIGI Meh, ze Pasquè, fàmmene sci, va. Nun m’è raccundède niende. Che aggia rice a papà? PASQUALE Rennirre: ze’ Pasquèle nun ha viste niende e nun ha sendute niende. Va bene? NIPOTE LUIGI Mah, sacce che si’ giute a fè…… PASQUALE Eh, e quere che riche pure ije. So’ giute a revuldè re rrecotte. NIPOTE LUIGI Ciao. (esce di scena. Gridando verso la zia) Ciao, zia Filomè. FILOMENA (dall’interno fuori campo) Ciao Luiggì. Salutami a papà e mamma. (entra in scena, mette un bicchiere nel pensile e si accinge a cucire) | ||