(22/02/2009) LU CUPECUPE di Francesco Soldo | ||
![]() Suonatori di Cupecupe | ||
Quan’èrene uagliune tutte li sciuóche, li giòcattele pe ne divertì,
re facévene nuje, cu quére ca truvavene, cu re mène e tanta fantasia.
Tiémbe re carnuuèle e re mascure, ne facévene lu cupecupe.Cu poche
e cu niente ma lu suóne èra secure. Geravene li néhozie cercanne
scatele re salza vacande e ogni vòlda te sentive re rice: “éja arrevète
n’alde moneche cercande.”Però tande n’aggerève fin’a quanne lu truvève.
Ghiugghiele me rije nu scatele, andó tenéva re sarèche salete, ca puzzava pure roppe lavete. A lu muline, rind’a quére lóchere,tagliavene na mazza c’aveva esse dritta, senza noreca, róppe tanda surèta e tanta soteca.
Ma la cosa cchiù defficile ra truvè éra na sòla, na téla strétta o na pèrra ca t’avive prucurè. Se facéva nu vuccule a une re quéste attesète
e lu suone era assucurete. La mazza, rind’a lu vucchele strechèva
e nu suóne cupe asséva. Rind’a re casera se scéva e se candèva:
“Agge sapute ch’éja accise lu puórche: ramme na parte re hruffulère”
“Ave ritte taccarèrra: rammilla, na caparèrra” “Ave ritte Taresuccia
M’éja rè nu beccherucce” “Agge candète sóp’a a la cucina Lu cupecupe vòle la furcina.” “Canta la harrina e ccòtela li riine, pe ddè la bbònaséra a ste ssegnurine.” “Canda lu harre e ccòtela la córa Pe llassè la bbònaséra a sti ssegnure.” Francesco Soldo | ||