(22/02/2009)
LU CUPECUPE


di Francesco Soldo
Suonatori di Cupecupe
 Suonatori di Cupecupe


Quan’èrene uagliune tutte li sciuóche, li giòcattele pe ne divertì, re facévene nuje, cu quére ca truvavene, cu re mène e tanta fantasia. Tiémbe re carnuuèle e re mascure, ne facévene lu cupecupe.Cu poche e cu niente ma lu suóne èra secure. Geravene li néhozie cercanne scatele re salza vacande e ogni vòlda te sentive re rice: “éja arrevète n’alde moneche cercande.”Però tande n’aggerève fin’a quanne lu truvève. Ghiugghiele me rije nu scatele, andó tenéva re sarèche salete, ca puzzava pure roppe lavete. A lu muline, rind’a quére lóchere,tagliavene na mazza c’aveva esse dritta, senza noreca, róppe tanda surèta e tanta soteca. Ma la cosa cchiù defficile ra truvè éra na sòla, na téla strétta o na pèrra ca t’avive prucurè. Se facéva nu vuccule a une re quéste attesète e lu suone era assucurete. La mazza, rind’a lu vucchele strechèva e nu suóne cupe asséva. Rind’a re casera se scéva e se candèva: “Agge sapute ch’éja accise lu puórche: ramme na parte re hruffulère” “Ave ritte taccarèrra: rammilla, na caparèrra” “Ave ritte Taresuccia M’éja rè nu beccherucce” “Agge candète sóp’a a la cucina Lu cupecupe vòle la furcina.” “Canta la harrina e ccòtela li riine, pe ddè la bbònaséra a ste ssegnurine.” “Canda lu harre e ccòtela la córa Pe llassè la bbònaséra a sti ssegnure.”
Francesco Soldo